Aż do końca marca 2014 singapurskie S.E.A. Aquarium, będące częścią Marina Life Park, było największym akwarium na świecie. Obecnie tytuł ten dzierży Chime-Long Ocean Kingdom w Chinach, co nie zmienia faktu, że to singapurskie robi ogromne wrażenie i wręcz przytłacza ilością wody i pływających w niej stworzeń. Pod koniec sierpnia udało mi się je odwiedzić.

Rybek nigdy osobiście nie hodowałam, meduz się boję, więc nie podchodziłam z jakimś wielkim entuzjazmem – ot raczej zwyczajna atrakcja. Życie szybko zweryfikowało moją początkową opinię, umieszczając oceanarium w pierwszej dziesiątce mojej nieistniejącej listy „must-see in Singapore”. I nie chodzi w sumie tylko o kolorowe rybki i inne stwory, ale o projekt budynku. Singapur jest absolutnie mistrzem w dbaniu o detale. Podobnie jest i tutaj. W wielu miejscach można znaleźć „ukryte” ławeczki, usiąść na nich jak na parapecie koło wielkiego okna, zignorować tłum przesuwający się za plecami i uspokoić myśli wpatrując się w pływające cudactwa. Jeśli już się tam wybrać, to właśnie tak na spokojnie, usiąść, podumać i nie dać się spłoszyć wycieczkom ze smartfonami.

Na dzień dobry przechodzi się tunelem, który stawia człowieka „na dnie” akwarium, a później coraz więcej i więcej, mniejszych i zupełnie ogromnych zbiorników pojawia się wzdłuż ścieżki.

Moimi absolutnie ulubionymi stworzeniami jednogłośnie zostały płaszczki. A meduzy w szklanych pojemnikach wyglądają fascynująco i jakby mniej przerażająco.

Postrach mórz, oceanów, filmów i bajek – rekin, ryba-piła i ryba-młot, budzą respekt.

Zdajecie sobie sprawę, że to wszystko pływa i żyje gdzieś tam w tych wielkich wodach? Brrrr..

A ja wróciłam z Polski do Singapuru, odprawiłam gości do domu i wypatruję kolejnego długiego weekendu, bo żal byłoby nie wykorzystać, skoro tak w nie obrodziło w tym roku :) Tym bardziej, że prawie zbiega się z moimi urodzinami, a ćwierćwiecze wypadałoby jakoś uhonorować ;)